ดัชนีโลหิต

ดัชนีโลหิต

วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 8 ต้าปู้ หมาบ้าแห่งตงฉ่าง

บทที่ 8  ต้าปู้  หมาบ้าแห่งตงฉ่าง*

ผ่าง ผ่าง...
ต๊อก ต๊อก....​
ผ่าง ผ่าง..
กลางค่ำคืน เสียงการบอกเวลาของเวรยามที่เดินอยู่ทั่วเมืองหลวง  ดังแจ่มชัด 

ความเยือกเย็นที่ปกคลุม หนาวเหน็บ จนไม่มีใครอยากออกมานอกชานเรือน

ในความมืดมิดของราตรี 
มีคนสองประเภทที่เคลื่อนไหว 
โจรราตรีผู้หาข้าวของที่เหลือใช้ 
เหลือเก็บ มาช่วยใช้  
กับคนจากหน่วยงานตงฉ่าง 
ที่คอยจัดการพวกโจรราตรี

"ทิ้งของมีค่าวางไว้ เจ้าถูกล้อมไว้หมดแล้ว "

"อยากไปอย่างมีชีวิต หรือทิ้งวิญญาณไว้"

"เจ้ามีสิทธิ์ที่จะไม่พูด คำพูดของเจ้าจะเป็นคำให้การในการทำคดีความในชั้นศาล"

เสียงน้องใหม่ฝึกงานเพิ่งเข้าตงฉ่าง 
นั่งท่องเสียงเจื้อยแจ้ว

ผู้การต้าปู้ เดินผ่านมาได้ยิน สายตามองนิ่งไปที่ข้อความที่เด็กใหม่กำลังท่องจำ ... คงกำลังนึกถึงชีวิตการไต่เต้าของตน

ต้าปู้ ผู้การตงฉ่างผู้เจนจัดในการทำสำนวนคดีความ  ผู้ทำคดีความแมลงพิษ ทำให้ปิดคดีสะเทือนขวัญชาวเมืองหลวง

หลังจากมีการ รณรงค์สุมควันไล่แมลง กันทั้งเมืองไปสามสี่รอบ คนที่สูญหาย หรือ ตายจากอาการจุดแดง ก็ไม่มีเพิ่มอีก

ต้าปู้ จึงได้รับการไว้วางใจ จากเบื้องบนราชสำนักในการทำคดีความ 
สืบสวนหาเหตุผล  แพะแกะ ได้ตามที่ราชสำนักต้องการอย่างรวดเร็ว

สำนักงานกลางตงฉ่าง   ขึ้นตรงกับอำมาตย์เฉิง  ผู้ดูแลสำนักงานตงฉ่าง หกหมื่นสาขาทั้งแผ่นดิน รายงานตรงต่อองค์ฮ่องเต้ นับว่ามีบารมีมาก

ต้าปู้  นามจริงคือ ซี้ล่าหวา ไต่เต้าจากเป็นเจ้าหน้าที่ชั้นผู้น้อยในตงฉ่าง 
เริ่มงานจากสาขาชนบทในพื้นที่เขตป่า 
ได้จัดการกับพวกลักลอบขนของหนีภาษี 
ผิดกฎหมาย ยักย้ายถ่ายเทจำนวนของกลาง จากหมื่นเหลือพัน แจกจ่ายเปิดทางตำแหน่ง 


มีความสามารถ เปลี่ยนของเถื่อนที่ผิดกฎหมาย ให้กลับมาเป็นของถูกกฎหมายได้ โดยการใช้กฎหมาย จับของเถื่อนทั้งหลาย แล้วหาแพะแกะมาเป็นเจ้าของ จับเข้าห้องขังทำข่าวใหญ่โต เรื่องราวลับหายไป ก็ปลดปล่อยผู้ต้องหา บอกคดีความอายุยี่สิบปี ตอนนี้ต้องตามหาหลักฐาน

ของที่ยึดมา นำส่งหน่วยงานตงฉ่างปลายทาง ในฐานะของกลาง แล้วนำออกจากบัญชีของกลาง  ประมูล เปลี่ยนเป็นของถูกกฎหมาย ซึ่งแน่นอนผู้ร่วมเข้าประมูลแข่งขัน ย่อมเป็นบุคคลที่ได้รับสิทธิ์อนุญาตจากต้าปู้เท่านั้น   

ข้าราชการ ผู้มีอำนาจทั้งหลาย จึงใช้บริการตงฉ่างตัวน้อยๆ นี้  ทำให้มีเส้นสายไปทั่วทั้งเมืองหลวง 

การค้าที่ไม่ต้องลงทุน มีกำไรงาม ประเภทหักเงินค่าประชุม ค่าดำเนินการ ค่าอาหาร เสื้อผ้า รองเท้า  เงินเดือนลูกน้องในสังกัด  อะไรที่ผ่านมือมา ย่อมต้องมีส่วนแบ่ง

รู้จักนำข้าวของไปกำนัล ก็ทำให้การเลื่อนตำแหน่งจากชนบทป่าเขา เข้ามาสู่ส่วนกลาง รับใช้ทำงานตามที่ เจ้านายสั่ง  

ในยุทธภพการเข่นฆ่ากัน เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้น คดีความเมื่อเกิดเหตุ ถ้าเป็นเรื่องราวล้างแค้น ต้าปู้ ก็จะลงบันทึกว่า สูญหาย 

" ทำการค้าก็ต้องคำนึงถึงผลตอบแทน"  ต้าปู้ มักพูดกับประชาชนที่เดือดร้อน เข้ามาแจ้งความขอให้ช่วยเหลือ  

คงเป็นเพราะต้าปู้ เจนจัด จึงชอบสั่งสอนการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องให้กับชาวบ้านเสมอ
 " ทำการค้าก็ต้องคำนึงถึงผลตอบแทน" !!


ทุกคดีที่ติดค้างมาจากสมัยผู้การตงฉ่างคนที่ผ่านมา มีคดีที่ปิดไม่ได้ หาคนร้ายไม่เจอ เมื่อมาถึง ต้าปู้ ทุกคดีล้วนปิดลงอย่างเหลือเชื่อ เบ็ดเสร็จ เรียบร้อย 

ทำให้ได้รับฉายาจากประชาชนว่า 
ต้าปู้ ( ใหญ่- ไม่  หมายถึง ทำเรื่องที่นายสั่งมาใหญ่เล็กรับทำหมด   ไม่เคยทำให้นายผิดหวัง ปิดคดีตามที่นายต้องการเสมอ )

คดีแมลงพิษเป็นตัวอย่างที่ดี  รู้หลบเป็นปีก รู้หลีกเป็นหาง เมื่อเห็นว่า คนที่มาจากสายกองทัพ ถึงกับเอ่ยปากว่าเป็นแมลงพิษ คงมีเรื่องที่แตะต้องไม่ได้ 

คนตายก็ตายไปแล้ว 
คนเป็นคือตัวเราเองสำคัญกว่า  
จึงลงความเห็นว่า แมลงพิษ 

ปีนี้ต้าปู้ ได้รับคำสั่งพิเศษ ให้ไปจัดการกับ ต้าซือน้อยใหญ่วัดฝ่าซันซือ 


วัดฝ่าซันซือ กิจการรุ่งเรือง ขยายสาขาสอนวิทยายุทธ ไปทุกมณฑล สาขาน้อยใหญ่ ร้อยห้าสิบสาขา ราชสำนักจับตา เกรงเป็นภัยต่อความไม่มั่นคงของราชสำนัก 

ต้าปู้ ถึงกับไล่ปิดสำนักสาขาไปทุกหัวระแหง  เจ้าสำนักที่เป็นบรรพชิต ศิษย์ทั้งพระทั้งฆราวาส ต่างเดือดร้อนกันไปทั่ว

"มันแจ้งข้อหาอะไรของมัน" เสียงศิษย์ฆราวาสถามเพื่อนร่วมสำนัก 
" ผายลมแรงไปมั้ง "  เสียงตอบแบบเหนื่อยหน่าย

ไม่ต้องมีข้อหาความผิด ต้าปู้จัดให้ได้  ขอให้นายบอก  ต้าปู้ไม่ทำให้ผิดหวังสมชื่อ ต้าปู้



ที่วัดฝ่าซันซือสำนักใหญ่ ก็ยังมีคนมาสักการะไหว้พระ มืดฟ้ามัวดิน ตงฉ่างจึงละเว้นไว้ก่อน ไปไล่จัดการกับพวกสาขาที่ไม่มีทางสู้

มีคนบอกว่า โจรขโมยชุกชุม ต้าปู้ไม่จัดการ 

คนในตงฉ่างออกมาตอบแทนว่า หน่วยงานจัดการ เรื่องเล็กๆน้อยๆ แบบนี้ มีมากมายหลายร้อยหน่วย ไม่ต้องถึงมือ ต้าปู้ 

" ทำการค้าก็ต้องคำนึงถึงผลตอบแทน"

........
...



รถเมล์วันนี้มันติดขัดไม่ขยับ แค่ฝนตกนิดเดียว น้ำรอระบาย ก็เปลี่ยนถนนเป็นคลอง  สมควรก็ได้แต่ทอดถอนใจ

นั่งมองดูภาพในจอทีวี 
จากร้านข้างทาง 
เห็นพระเมืองกาญฯที่
นั่งรถเข็นถูกไล่ออกจากวัด 
ซึ่งได้อ่านจากข่าวนสพ.เมื่อวันก่อน 
ท่านออกทีวี ไม่รู้ว่าพูดอะไร 

"แล้วจะไปเข้าพรรษาที่ไหน 
คนยุคนี้มันชั่วจริงๆ" 
สมควร สมเพช

*ตงฉ่าง   หน่วยตำรวจลับ
To be continuted 須載 โปรดติดตามตอนต่อไป


8 ความคิดเห็น:

  1. ต้าปู้ - ซี้ล่าหวา คงเป็นญาติกับซี้เลี่ยวเหวย เกิดเป็นหมาต๋าระดับผู้การในสารขัณฑ์แลนด์นี่รายได้มันก็เหมือนถูกหวยทุกงวดนั่นแล

    ตอบลบ
  2. ยิ่งใหญ่ เกรงจะเป็นภัยต่อราชสำนักขอรับนายท่าน

    ตอบลบ
  3. เอาการเอางานดี ต้องปูนบำเน็จ
    รับอะไรดี

    ตอบลบ
  4. เอาการเอางานดี ต้องปูนบำเน็จ
    รับอะไรดี

    ตอบลบ
  5. ซี้ล่าหวา.. ซี้เลี้ยวอา.. ศรีวราห์ บังเอิญมั๊ง

    ตอบลบ
  6. ตงฉ่าง จะชิกหาย ก็เพราะ ไอ้ซี้ละหว่า ต้าปู้นี่แหละ....บ้านเมืองเดือดร้อนกันไปทั่ว...ที่ควรทำกลับไม่ทำ. ที่ไม่ควรทำกลับขยัน..

    ตอบลบ
  7. เพราะความที่ต้าปู้เหล่านี้คุ้นเคยคลุกคลีเกี่ยวกับการจับโจรผู้ร้ายมานานปี มันเลยติดเชื้อเป็นผู้ร้ายซะเอง ซึ่งทำให้ร้ายกาจกว่าโจรซะอีกเพราะมันรู้ช่องทางหนีทีไล่หรือข้อกฎหมายที่จะเล่นงานคนที่มันต้องการจะกลั่นแกล้งเหมือนที่กำลังกระทำอยู่ อีกทั้งยังมีพวกลูกกระเป๋งที่หวังเป็นใหญ่เป็นโตเลียแข้งเลียขาคอยสนับสนุน

    ตอบลบ